Udruženje Hercegovaca „Jovan Dučić“ u Bijeljini sinoć je još jednom pokazalo da je važna karika u kulturnom životu Bijeljine, organizovavši izložbu „Od nevesinjske puške do Solunskog fronta“ i razgovor o harambaši Peru Tunguzu i Hercegovačkom ustanku 1875-1878. koji je on praktično pokrenuo. Na ovom događaju gosti su bili  poznati trebinjski istoričar Lazar Radan i Nataša Gligorić, potomak harambaše Tunguza i autor izložbe, a moderator je bio profesor Pravnog fakulteta Univerziteta u Istočnom Sarajevu ​ Dimitrije Ćeranić.

​U razgovoru dugom više od sat vremena, Radan je istakao da je Pero Tunguz svojim pucnjima ubrzao tok ne samo hercegovačke, nego i balkanske i evropske istorije, trasiravši put ustanicima.
- Pero Tunguz je bio ne samo hrabar, nego i dugovječan čovjek. Bio je jedan od rijetkih ustaničkih vođa koji su dočekali da vide ostvarenje svojih ciljeva, odnosno, ujedinjenje srpskih zemalja u zajedničku državu 1918. godine. Kao pravi Hercegovac, Pero Tunguz se čak i u starom životnom dobu odazvao pozivu na odbranu otadžbine, pa je, zajedno sa srpskom vojskom ratovao u Prvom svjetskom ratu, prešao Albaniju i poslije proboja Solunskog fronta, došao u slobodnu Srbiju. I, što je prilično neobično za vrijeme u kojem je živio i za mentalitetske prilike u kojima je živio, svo četvoro njegove djece, uključujući i kćerku, steklo je visoko obrazvanje, što takođe govori o izuzetnosti ovog čovjeka - istakao je, između ostalog, istoričar iz Trebinja.

O čuvenom harambaši govorila je i Nataša Gligorić iz Beograda, njegova praunuka i predsjednik beogradskog Udruženja Nevesinjaca, koja je napomenula da je pokrovitelj izložbe Predstavništvo Republike Srpske u Srbiji, kao i da je izložba bila postavljena u nizu gradova Republike Srpske i Srbije, a da je u planu da bude predstavljena i u Crnoj Gori.

Predsjednik Udruženja Hercegovaca Borislav Radovanović je zahvalio gostima iz Trebinja i Beograda, kao i svim posjetiocima ovog događaja, dodavši da je glavni cilj Udruženja od njegovog osnivanja povezivanje Hercegovine i Semberije, kao i unapređenje kvaliteta društvenog života u Bijeljini, a da su ovakvi događaji važni za očuvanje kulture sjećanja na slavne pretke u dva zavičaja i srpskog naroda u cjelini.